,
эзләү 0.442 секунд барды Эзләү нәтиҗәләре
- Моның төп сәбәбе, минемчә, язучының халык күңелен бик нечкә сизү сәләтенә, халык йөрәгенең иң түрендә яткан өмет-теләкләрен күрә алу мөмкинлегенә ия булуында. А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- Беренче чорга авторның 1924 – 1940 еллар иҗаты керә. А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- — яңа җәмгыять белән рухланып, чор яңалыкларын әдәби сурәтләрдә чагылдыру («Зәңгәр бүре»); — Урал эшчеләре тормышыннан алып язылган, тулы бер цикл тәшкил иткән поэмаларында бунтарь характерлы геройларны тормышчан шартларда, яңа җәмгыять төзүче һәм киләчәккә ышаныч рухы белән яшәүчеләр итеп сурәтләү («Урал эскизлары», «Башлана башлады», «Ике чор арасында», «бибиевләр»); — халык авыз иҗатыннан килә торган афористик фикерләүгә таяну, мәкаль-әйтемнәргә, символик сурәтләргә иркен мөрәҗәгать итү («Аягүрә үлеп булыр микән? А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- », «Еллар итәгендә»); — сәнгатьчә гадилеккә, халыкчан фикерләүгә, классик шигырь формасы традицияләренә таянган хәлдә поэтик форма яңалыгына, шартлылык алымнарына омтылу («Ак каен»); — Шәрык традицияләрен дәвам итеп, әсәрләрендә үз чоры, үткән һәм киләчәк турында фәлсәфи уйланулары чагылыш табу («Ант», «Очрашырбыз әле»); — остазы һәм якын дусты һ. А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- Репрессия елларында — 1937 елда ук — «ә йолдызлар дәшми» шигырендә дене түгел, көне өчен генә Яшәп, илнең кайбер кибәге Дегетли дә дөмгә сөрә бүген Иң кадерле эре ирләрне, — дип, язучы хаксызлык яшәвен курыкмыйча әйтеп биргән. А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- Икенче чорга тоткынлык чоры иҗаты керә (1940 – 1956): — кеше күңеленең бөтен тирәнлегенә үтеп керү, тоткынлыкка эләккән шәхеснең драматик кичерешләрен чагылдыру («Агыла да болыт агыла»); — сугышка нәфрәт белән язылган шигырьләрендә лирик геройның фаҗигале язмышын ачу («Кырда ята ике ак канат», «Гөлләр инде яфрак яралар»); — күңелендәге әрнүләрен җәмгыятьнең кешелексез якларын, иҗтимагый-сәяси фаҗигане, халыкның авыр язмышка дучар ителүен «эзоп теле» ярдәмендә, ягъни күчерелмә мәгънәдә тасвирлау («Каеннар сары иде», «Хәят», «Авырган минутларда»); — кешене табигатьнең җанлы бер кисәге буларак күзаллау («Гүзәл», «Киек казлар», «Тургай нигә дәшми? А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- »); — лирик геройның иреккә омтылышы күңелендәге моң, сагыш һәм җан сыкравы булып яңгырау («Аралагыз мине», «Агыла да болыт агыла», «кайсыгызың кулы җылы? А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- «Кайсыгызның кулы җылы? А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- » шигырендәге: Бирде дөнья кирәкне, Еламаска өйрәтте, — дигән юлларны укып, бу сабырлыкның гомер буе тешне кысып саклануын күрәбез: еллар үткән саен, хәсрәте артканнан-арта бара, ә ул түзә, еламый. А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ
- Аның өмете аклана, ул туган якларына әйләнеп кайта һәм тоткынлыктан соңгы чор иҗаты башлана. А. Г. Хәбибуллина . ТАТАР ПОЭЗИЯСЕ ҮСЕШЕНДӘ ХӘСӘН ТУФАН ИҖАТЫНЫҢ РОЛЕ